Ik weet niet wie dat daarboven het bevel heeft gegeven, maar de volgende fase van het lopende project gaat in op 28 april 2020 rond een uur of zeven ’s avonds.
Aanleiding van het hele gebeuren: de konijnen van onze kinderen die ondanks castraties en infertilisaties en dus totaal onverwachts toch een nageslacht hebben weten te creëren. In een echte konijnenpijp achter het konijnenkot. Achter en dus buiten het konijnenkot. De kinderen maken zich zorgen met al die marters en vossen in de buurt en vragen of ze niet enkele nachten buiten mogen slapen om de nest konijnen te bewaken. Tot dat we ze in het konijnenkot krijgen.
Het weer is fantastisch. Warm en droog is het genoeg. Alleen hebben we geen kleine tent meer. Dus besluiten we de strandtent voor aan de zee samen met wat doeken op te stellen in de tuin vlakbij het konijnenhok maar vooral ook vlakbij de betonnen tuintafel die Koenie nog gebouwd heeft in de helling achter ons huis. En het is daar dat het onheil toeslaat. Want ligt het aan de smartphone die ik vast heb, of ligt het aan de permanente dode hoek in mijn zicht sinds de operatie in Gent, maar ik struikel over de lijnen van de windtent die zich links van mij bevinden en val meer dan een meter omlaag over de tuinbank heen. Ik slaag er nog net in met mijn linkervoet mij af te stoten op de betonnen rugleuning die pijlsnel op mij afkomt, maar mijn rechtervoet komt beneden slecht neer. Kortom, louter door het gewicht en de kracht dat erop neer komt, breek ik verschillende beentjes in mijn voet. Tot overmaat van ramp val ik door en stoot onmiddellijk daarna ook mijn rechterelleboog tegen de achtergevel van onze woning en breek ik ook nog eens mijn rechterelleboog. Verdict van het ganse gebeuren: 5 weken totale immobiliteit buiten een rolstoel op het gelijkvloers thuis.
God zij dank ben ik linkshandig en kan ik zo online thuis verder werken. Sinds enkele weken werk ik terug vier/vijfde na eerst halftijds terug begonnen te zijn. Jean, mijn baas, is opnieuw geschrokken en zegt dat ik maar moet zien wat nog lukt en wat niet. Dat mijn gezondheid nog altijd op de eerste plaats komt.
Al bij al, is de timing van het ongeval een meevaller. We zitten midden in de eerste Corona-lockdown en veel valt er dus niet te doen op dit moment. Maar dat dit net mij nu weer moet overkomen, doet toch enkele vragen rijzen. Zoals, “wie heeft in godsnaam daarboven het bevel gegeven: Patrick Hoskens moet kapot!”?
Slachtoffer van een medische fout (of twee, drie, ...) 