De Vierde Macht

De Vlaamse rioolpers heeft weer eens toegeslagen. Afgelopen week, op donderdag 9 juni 2022, brengen twee Vlaamse ‘kranten’, de naam niet waardig infomercials ten spijt, het ongeloofwaardige nieuws dat medische slachtoffers niet langer moeten bewijzen dat het ziekenhuis in de fout is gegaan, maar dat het plots aan het ziekenhuis is om te bewijzen dat het met de nodige voorzichtigheid te werk gegaan is. En dat deze copernicaanse revolutie te wijten is aan een nieuwe wet, artikel 8.4 lid 5 in het burgerlijk wetboek. Bovendien is er zelfs al een medisch slachtoffer, opnieuw met complicaties na een epidurale injectie, dat dankzij deze wet zijn gram heeft kunnen halen tegen een gereputeerd ziekenhuis. Dan denk je: “Allez, er bougeert dus toch iets? Er is dan toch iemand bezig met het aanpakken van de totale wetteloosheid waarin medische slachtoffers zich bevinden in dit land?” Vrienden denken hetzelfde en sturen massaal foto’s van of links naar de artikels door.

Maar het volstaat dan om de radio te hebben opstaan om een half uur later te horen dat een geval zoals dit ook in de toekomst heel uitzonderlijk zal zijn en blijven. Die nieuwe wet wordt namelijk pas toegepast als het ziekenhuis zelfs niet de moeite doet om te bewijzen dat ze met de nodige voorzichtigheid gehandeld hebben. Wat betekent dat de situatie van de medische slachtoffers juist niets, nul komma nul, rien de knots, zilch, verandert. Want vanaf nu gaat elk ziekenhuis op zijn minst een briefje sturen met wat standaard verweer en ingewikkelde woorden in. En dat die rioolkranten, met nochtans grote oplages, dat zitten te bejubelen als een grote doorbraak is gewoon weer om van te kotsen. Toont weer in wat voor een peutertuin we hier leven. Want het echte probleem, dat het aan het slachtoffer is om te bewijzen dat er fouten gebeurd zijn, blijft ongewijzigd. Nog straffer, zelfs die rioolkranten laten niet na te stellen dat dat inderdaad de grote schande van het huidige systeem is. Maar daar stopt het mee. Want er is nu een Grote Verandering. Eindelijk worden medische slachtoffers niet langer verondersteld even vlug een diploma geneeskunde te halen en wordt de juiste rolverdeling toegepast waarbij het medische slachtoffer als slachtoffer erkend wordt en niet langer als een nutteloze zaag of zagevent. Maar terwijl die kranten victorie kraaien verandert er dus juist niets aan de lijdensweg van de medische slachtoffers. “Trekt uwe plan en rot op,” dat blijft de basishouding van die witgeschelpten, die Napthanazaten, die reactionaire en elitaristische Orde der Geneerheren. Hoogstens een pleister op een overvloedig gutsende bloedende wonde is het, dit nieuwsitem.

Het enigste wat het allemaal nog de moeite waard maakt is het ziekenhuis waarover het gaat: Gasthuisberg. Het UZ Leuven dus, waar onmetelijke arrogantie een van de basisvoorwaarden is om er diensthoofd te worden, waar men letterlijk denkt boven de wet te staan want verheven boven alles wat werelds is, wiens maatschappelijke missie zich beperkt tot ‘de grootste’ en ‘de beste’ te zijn, wat ook ineens duidelijk maakt wat voor een eng wereldbeeld die medici daar in hun immens witgekalkt hospitaal huldigen, het veelkoppige monster van boven op de berg waar zoveel hoekjes en kantjes aan zijn dat je je overal en altijd goed kunt verstoppen voor alles en iedereen, inclusief de arm der wet, waar men er de hand niet voor omdraait om gewoon leugens te vertellen om toch maar de eigen handen en witte mantel onbevlekt te houden en tegelijkertijd de medische slachtoffers zelf zonder scrupules verder de grond in te boren, de grond waar ze nu al al bibberend naar op weg zijn in een verdoemd lichaam waarin ze alle vertrouwen verloren hebben, dat Universitair Ziekenhuis van Leuven waar zelfs de Universiteit van Leuven schrik van heeft, zo machtig is het, dát monster, dié Hydra van Leuven, dat is het ziekenhuis dat carrément geweigerd heeft om zelfs maar de moeite te doen om te bewijzen dat ze met de nodige voorzichtigheid gehandeld hebben. Rarara, hoe zou dat komen? Waar zou die arrogantie vandaan komen? Zou dat ook wetenschappelijk onderbouwd zijn? Het zou me trouwens niet verwonderen dat mijn operatie in Gasthuisberg officieel, in de statistieken, zich nog steeds bij de ‘geslaagde’ en ‘perfect verlopen’ operaties bevindt. Want die moeten daar, volgens mij, nogal stoten uithalen om die mythe in stand te houden.

De kwaliteitskranten en dus ook de VRT radio nemen het nieuws over de baanbrekende nieuwe wetgeving wel niet over. Ere aan wie ere toekomt. Dat zal dan de hedendaagse definitie van kwaliteitsnieuws zijn: een plaats waar je iets minder zever van de dag tegen komt. Want voor de rest is het ook niet zo’ne vette, die Vierde Macht. Zo verscheen er niet zo lang geleden nog een artikel in De Morgen waar dat de specialisten die fouten begaan hebben voorgesteld werden als ‘Second Victim.’ Dat we daar niet aan gedacht hebben: ook die dikbetaalde supermensen hebben het moeilijk natuurlijk. Toch als ze over enig schuldbesef beschikken. Want als je van die klootzakken tegen komt zoals ik moet je je geen illusies maken. Ze zijn niet in staat tot empathie en gaan weltevreden na al hun drukke activiteiten overdag – leugens of geen leugens, fouten of geen fouten, nalatigheden of niet – elke nacht in peis en vree slapen. Waarom zouden ze zich ook ongerust maken? De First Victims, de échte slachtoffers, worden in dezelfde nationale pers totaal genegeerd “want de mensen zijn niet geïnteresseerd in al die miserie en d’r zijn d’r ook zo veel hein mijnheer.” Maar over de morele besognes van dat select clubje van übermenschen daar moeten we het wel over hebben natuurlijk.

We hebben het dus goed begrepen: het zijn de specialisten zelf die het slachtoffer zijn van hun eigen fouten en wandaden. Want ochottekes toch, wat is dat toch allemaal zwaar om te dragen, al die verpletterende verantwoordelijkheden. Die zien daar van af, die specialisten. Die moeten daarvoor in therapie gaan, besef je dat wel? Ah ja, die moeten ook een keer hun verhaal kwijt kunnen. En toch doen die voort met hun job, kun je je dat wel voorstellen? En dat allemaal voor ons. Daarom laat ons stoppen met zagen en begripvol zijn: voor alles wat die mensen voor ons doen mogen ze ook wel een keer hier of daar een foutje begaan, niet? Anders is die job toch gewoon niet menselijk? En, allez, allez, of het dan gaat om een menselijke fout, een zware professionele fout of zelfs nalatigheid, dat is toch ook allemaal niet zó belangrijk?

Dat is het Nieuwe Vlaanderen van de 21ste eeuw, de Omgekeerde Wereld in plaats van de Grote Verandering, het Vlaanderen van de verheerlijkte supermensen. Onze maatschappij is enkel nog begaan met de sterken en de rijken, zij die het gemaakt hebben, zoals onze BV’kes en onze beste carriéristen. Enkel wanneer ze dood zijn, liefst zo gruwelijk mogelijk, komen slachtoffers nog eens aan bod. Maar voor de rest willen we alleen maar winnaars. Kijk maar naar ‘Topdokters’ op GoPlay, het vroegere VT4. Of de fictiereeks ‘Dokters’ op VTM2. Zuivere, cleane, propere helden. Echt of niet echt, dat doet er niet toe. Ondertussen zijn die wel degelijk echt bestaande slachtoffers, en al zeker de medische slachtoffers, maar collateral damage van die prachtige ideaalbeelden. Het vermelden niet waard. Want alles gaat goed en verloopt correct in dit land. Zoals het hoort. Met politici begaan met de gewone burger. Een rechterlijke macht die opkomt voor de rechten van de mensen. En een Vierde Macht die kritisch waakt over al onze instellingen. We gaan gewoon voort met de orde van de dag en checken wie dat er nu weer de koers gewonnen heeft.