Gezwinde Grijsaard

Via Whatsapp ontvang ik van Victor een link naar een artikel uit De Standaard van vandaag, 23 november 2022:

MEDISCHE FOUT

Arts veroordeeld omdat ze kanker niet opspoorde

Een gynaecologe krijgt een gevangenisstraf van een jaar met uitstel. Volgens de rechtbank liet ze na om onderzoeken uit te voeren die kanker bij een overleden patiënte hadden ­kunnen opsporen.

De patiënte overleed in 2013 op haar 38ste. Nadat de vrouw eind 2011 was bevallen, liet ze in 2012 een spiraaltje plaatsen en ging ze geregeld op controle bij de gynaecologe omdat ze klachten had. Uiteindelijk zou, na consultatie bij een andere arts, blijken dat ze baarmoederhalskanker had. Na haar dood dienden haar echtgenoot en ouders een klacht in.

‘De gynaecologe liet na om de nodige onderzoeken uit te voeren, waardoor de diagnose van baarmoederhalskanker vroeger had kunnen worden gesteld’, oordeelde de rechtbank van Dendermonde gisteren. ‘De gynaecologe ging twee keer in de fout. De eerste keer toen ze de patiënte niet zei dat een uitstrijkje van maart 2012 niet interpreteerbaar was, en dat dit opnieuw moest worden afgenomen na ontsmetting. Zij liet bovendien na om dit verder op te volgen en nam zelf ook niet de passende initiatieven toen de patiënte vijf maanden later opnieuw op consultatie kwam met dezelfde klachten.’

‘Bij de dokter hadden er alarmbellen af moeten gaan’, vindt de rechtbank. ‘Maar zij handelde vanuit een tunnelvisie waardoor zij niet de vereiste onderzoeken deed of liet uitvoeren. Door haar nalatig handelen werd de diagnose van baarmoederhalskanker pas laattijdig gesteld.’

De dokter is veroordeeld wegens onopzettelijke doding door gebrek aan voorzichtigheid of voorzorg. Ze krijgt een gevangenisstraf van een jaar en een boete van 1.500 euro, allebei met drie jaar uitstel. Dat betekent dat de straffen niet worden uitgevoerd als er in die periode geen nieuwe feiten worden gepleegd. De gynaecologe is intussen met pensioen.

Enkele bedenkingen bij dit artikel:

1. Wij zijn 2022 – die vrouw is overleden in 2013 – dat heeft dus 9 (negen!) jaar geduurd om tot een uitspraak te komen – voor de zoveelste keer het failliet van ons Belgisch gerecht voor iedereen open en bloot duidelijk zichtbaar maar in deze welvarende West-Europese democratie vindt men dat normaal. Nog erger, wij, de Belgen, zijn niet eens in staat om de rechten van onze eigen medeburgers te waarborgen. Terwijl dat in de ons omringende landen, in Nederland, en zelfs in Frankrijk, medische slachtoffers wel erkenning krijgen, is de rechtszekerheid voor die mensen in dit kleine landje een loze belofte, een illusie, een hele verre droom. Ok, blijkbaar als je lang genoeg leeft, zo’n 9 jaar extra, en geluk hebt, zoals zelf een dokter zijn of een hele goede advocaat hebben, kun je heel misschien gerechtigheid krijgen. En dat is het zo’n beetje.

2. De titel van het artikel luidt: “Arts veroordeeld omdat ze kanker niet opspoorde.” Laat dat nu net mijn klacht naar Ilse Mombaerts toe zijn. De professor van Gasthuisberg die op basis van wat fingerspitzengefühl een doorverwijzingsbrief waarin het risico op kanker vermeld wordt gewoon naast zich neer legt. Zonder enig verder onderzoek. Zonder beeldmateriaal. Zonder enige voorzichtigheid beginnen snijden in een zone van mijn gezicht waar dat een andere dokter een risico op kanker rechtstreeks aan haar gesignaleerd heeft.

3. En voor al diegenen die zich graag verbergen achter de boutade “een ophtalmoloog is geen oncoloog,” een gynaecologe is ook geen oncologe. In beide gevallen moeten die geneesheren alert genoeg zijn om eventuele risicopatiënten door te sturen naar oncologie. En dit al zeker als het gaat om een professor van een universitair ziekenhuis, kenniscentrum bij uitstek, bovendien een éminence grise, een ‘somniteit’ zeggen ze in die medische wereld, zoals we netjes geleerd hebben in het Spiegelpaleis.

4. De tunnelvisie vermeld in het oordeel van de rechter is net hetgeen waar dat de tegenpartij ÉN de medische experten van de rechtbank zich in verschuilen. Net zoals konijnen in hun konijnenpijp. Want binnen in die enge kleine tunnel zou zogezegd alles correct verlopen zijn. De loop en de regeltjes van het tunneltje zijn gevolgd. Formalisme ten top. Worden hierbij volledig genegeerd: de doorverwijzingsbrief, de verwachtingen van mijn oogarts naar Ilse Mombaerts toe en, last but not least, de talrijke tegenindicaties die tijdens het ganse proces aanwezig waren. Zoals de gevoelloosheid van het bolletje naast mijn oog. Ik zeg maar iets. Ook hier waren er meerdere consultaties gespreid over de tijd en alarmbellen genoeg. Maar daar zwijgen ze over. Dat wordt allemaal weggemoffeld onder een hoop blablabla waarin de Somniteit geen fouten kan begaan.

5. Men zou kunnen argumenteren dat wat er gebeurd is met deze vrouw nog veel erger is dan bij mij. Voor zo ver men dat kan doen bij zo’n gruwelijke ziektebeelden. Want die vrouw had een jarenlange vertrouwensrelatie met die gynaecologe en dat vertrouwen werd grandioos beschaamd. Ik daarentegen had een probleem met mijn oog en ben daarmee eerst naar een oogarts in een lokale praktijk hier in de buurt geweest en ben daarna doorgestuurd geweest naar een echte professor ophtalmologie van het UZLeuven. Klopt. Maar ik had ook een vertrouwensrelatie met die professor ophtalmologie. Ik heb, net zoals die vrouw, vertrouwd op de expertise en de kunde van een medicus en dat vertrouwen werd ook grandioos beschaamd tot mijn eigen schade en schande.

6. Ik ben nog niet dood. Nog niet. Dat klopt ook. Maar ik ga dood gaan aan het geklungel van de dienst ophtalmologie van die konijnenburcht te Leuven. Net zoals deze vrouw gestorven is door het onverantwoord en onbegrijpbaar gedrag van haar gynaecologe.

7. Ik hoor nu al de Orde der Geneesheren in koor roepen dat het een schande is dat ik deze casus recupereer voor mijn eigen dossier. Dat dit net een bewijs is dat er tal van andere dergelijke dossiers geopend zullen worden door nog andere ‘ontevreden en ondankbare zageventjes en -vrouwtjes’ zoals mij. Dat dit alles onbetaalbaar zal worden voor ons zorgsysteem, al die processen, al die schadevergoedingen, enz… Hierin vinden ze trouwens wel wat gelijkgezinden binnen het gerechtelijk apparaat want die klagen nu al voortdurend dat ze onderbemand zijn. En die blinddoek van Vrouwe Justitia is soms wel handig. Want wat is nu een burger meer of minder? We hebben er toch al te veel, niet?

8. Maar bovenal dreigt de elitaire en zichzelf boven de wet wanende Orde wraakzuchtig dat het voor medici onmogelijk zal worden hun werk nog verder uit te oefenen als ze geen fouten meer mogen maken en zelfs de gevangenis riskeren. Bullshit. Dikke vette zever voor diegenen die het Engels niet machtig zijn. Een medicus die in eer en geweten zijn werk doet zal nog altijd kunnen voort werken en het respect krijgen die zij of hij verdient. Maar een medisch diploma is GEEN VRIJGELEIDE om ernstige medische fouten te maken. Het zijn de rotte appels, de incompetenten en de arroganten, zij die in hun onkunde of geveinsde alwetendheid bijzonder nonchalant omspringen met het leven van anderen, die een halt moeten toegeroepen worden. Straffeloosheid zoals nu bestaat is het meest perfide systeem wat er kan bestaan. Het is een vicieuze cirkel die alleen tot nog meer misbruik leidt en nefast is voor onze democratische rechtsstaat.

9. Niet dat dit vonnis zo veel reden tot jubelen geeft. De straffen die uitgesproken zijn – trouwens die 1,500 euro, wat is dat nu weer voor een belachelijk bedrag? – worden allen pas uitgevoerd als de gynaecologe nog eens zo’n fout begaat. Maar de gynaecologe is ondertussen al op pensioen! Dus wanneer gaat die nog eens zo’n fout begaan? Dus, jammer voor de mensen die nog geloven in het functioneren van onze rechtsstaat, er is helemaal geen reden om dit vonnis als een grote doorbraak te zien. Die rechtvaardige rechters zijn nog lang niet terug in Vlaanderenland. Trouwens even toegepast op mijn eigen casus: het zou me niet verwonderen als Ilse Mombaerts ondertussen ook al op pensioen is. Zo lang duurt het in mijn geval ook al.

10. In De Standaard krijgt dit artikel dan ook de plaats die het verdient: op pagina 11, links onderaan, naast wat reclame.

11. Een tante van Tin heeft echter een berichtje gestuurd dat de uitspraak de avond voordien het VTM-nieuws als een volledig nieuwsitem gehaald heeft. Daar wordt er dan plots toch gesproken over een schadevergoeding voor de echtgenoot en de kinderen van de vrouw ter waarde van 600,000 euro. Vreemd dat dat niet in het artikel van De Standaard wordt vermeld. Misschien een soort van woke discretie? Zo van ‘over geld spreken we niet’? Een te hoog ‘Laatste Nieuws’-gehalte? Of anders hebben ze het niet gedaan omdat dat bedrag niet door de gynaecologe zelf maar door haar verzekeringsmaatschappij uitbetaald zal worden. Dus dit gaat ze zelfs niet voelen.

12. Wat er ook wel gezegd wordt op VTM, en weer niet in het artikel van De Standaard, is dat er “sinds 2020 nieuwe wetten zijn die artsen aansprakelijk kunnen maken voor de door hen gemaakte fouten.” Opnieuw, net zoals in die andere recente zaak die ik ook al op deze blog vermelde, van die verlamde dokteres die een proces had ingespannen na een fout geplaatste epidurale, wordt er gezegd dat het vanaf nu aan de medici en de ziekenhuizen is om te bewijzen dat ze niets fout gedaan hebben in plaats van aan de slachtoffers te bewijzen dat de medici iets fout gedaan hebben.

13. Blijkbaar komt men na jaren van mismanagement ook in de kinderopvang tot dezelfde slotsom. In de plaats van te checken of de klachten wel kloppen en aan de crecheverantwoordelijken de kans te geven zich d’r uit te lullen of alles te verdoezelen zodat het misbruik ondertussen gewoon blijft voortgaan, hebben onder druk van de maatschappelijke verontwaardiging de dames en heren politici het beleid aangepast. Nu wordt er aan een ernstige klacht wel onmiddellijk gevolg gegeven. Kan het dan toch? Is er dan toch nog hoop? Zo ja, dan is dat niet meer als normaal in het geval van al die onmondige en kwetsbare peuters. Maar ik houd mijn hart al vast want die onderbetaalde en onderbemande creches hebben helemaal niet de macht dat dat monster met de vele koppen boven op die konijnenberg in Leuven heeft. En mijn advocaten hebben precies nog niet gehoord van deze mysterieuze nieuwe wetten. Wij zijn althans nog altijd aan het proberen te bewijzen dat zij fouten gemaakt hebben. En zelfs niet alleen meer Gasthuisberg. Nu ook al de medische experten van de rechtbank. Want we weigeren hen te vergoeden voor het schaamtelijke verslag dat ze afgeleverd hebben. Wij zitten dus nog altijd in de fase dat onze ‘klacht’ afgecheckt wordt. En het is nog altijd helemaal niet moeilijk voor Gasthuisberg, geholpen nota bene door die medische experten van de rechtbank, om te beweren dat er niets fout gebeurd is. Je moet gewoon liegen dat je zwart ziet, de slachtoffers in de waan laten dat wat ze zeggen belangrijk is om het vervolgens gewoon te negeren en keihard brullen dat alles correct verlopen is en klaar is kees. Chronos, vadertje tijd, die Gezwinde Grijsaard, regelt de rest.