Op 22 september ontvangen we een nieuwe brief van de Federale Overheidsdienst Financiën. Ik ben heel benieuwd want ik vermoed dat het een antwoord is op onze klacht rond de 6,685 euro extra belasting die we dit jaar hebben moeten betalen. Wat vreemd is want de bemiddeling heeft nog altijd niet plaats gevonden. “Bemiddeling?,” hoor ik jullie zeggen. Wel, een goede vriendin van mij liet na het lezen van mijn ‘Verdriet van België’-posts 1&2 weten dat dat bestaat. Een dienst van ‘Federale Ombudsmannen’. Waaronder zelfs ene voor belastingen. Kun je je dat voorstellen? Wanneer ik hem contacteer krijg ik echter te horen dat het bij hem niet meer zal lukken omdat ik al een klacht heb ingediend. Ah ja, dat ik daar niet aan gedacht heb. Nooit een klacht indienen, beste lezers, braaf en lijdzaam toekijken dat is het enigste dat je mag doen. Nochtans verwijst hij mij door naar nog een andere dienst actief onder het label ‘fiscale bemiddelingsdienst.’ Ik heb hen direct gecontacteerd. Maar de bemiddeling heeft dus nog steeds niet plaats gevonden omdat de bemiddelaar eerst ziek was, daarna bevallen en nu zijn ze op zoek naar een vervanger want ze wisten blijkbaar niet dat ze zwanger was.
Hoe dan ook, ik dacht dat dit dus al een antwoord was op mijn klacht ingediend op 21 juni. We zijn nu al 22 september, drie maanden later, dus dat kan wel kloppen, dacht ik zo. Als je ziet dat ze zelf op minder dan 2 maanden tijd hun geld verlangen. Ik open ongeduldig de brief en… val compleet stil. Niet alleen mijn gedachten. Maar zelfs mijn hart. Er volgt gewoon één lange bieptoon in mijn hoofd. Het is namelijk helemaal geen antwoord op onze klacht. Ok, verwachten dat drie maanden voldoende was voor een antwoord van die diensten was waarschijnlijk wat naïef. Maar het is zelfs een nieuw aanslagbiljet. Nu voor het jaar 2022. En deze keer worden we gevraagd, in het vet afgedrukt en blauw omkaderd, 12.230,66 euro extra belastingen te betalen vóór 17 november 2023. Ik check vlug of er niet ergens een komma of punt fout staat maar neen hoor. Het gaat dus wel degelijk over TWAALFDUIZENDTWEEHONDERDDERTIGKOMMAZESENZESTIG Euro. Ofwel bijna het dubbel van het bedrag dat mij verleden keer al waanzinnig hoog leek. Ik roep Tin d’rbij. Ik kan het even niet alleen aan. Toon haar de aanslagbrief. Net als bij mij heerst er alleen maar ongeloof. Onze eerste reactie is: “Hoe kan dit nu? In 2022 hebben wij toch geen geld meer ontvangen van mijn werkgever? En dus kunnen wij toch niet plots in een hogere belastingsschaal beland zijn?”
We stonden op het punt van door te gaan maar dat plan valt nu in duigen. Ik beslis onmiddellijk te bellen. Anders zou dat toch in mijn hoofd blijven duizelen. De reactie aan de andere kant van de lijn is al even bizar. Er wordt direct aan mij gevraagd of ik geen klacht heb ingediend voor vorig jaar. Wanneer ik bevestigend antwoord krijg ik te horen dat ze mij gaan bellen. Dat er iets niet klopte met mijn aanslagbrief (die van 2021 of die van 2022?) maar dat ze toch beslist hebben om alles zo maar door te sturen. “Maar ze gaan u nog bellen,” wordt opnieuw benadrukt om mij alsnog de mond te snoeren.
Verbouwereerd blijven Tin en ik achter. 6.684,78 euro voor 2021 en nu 12.230,66 euro voor 2022. Dat is samen bijna 20,000 euro. Dat is een groot stuk van mijn spaargeld. Terwijl ik er al jaaaren niet meer in slaag om te sparen. Met een huis, twee dochters en twee abonnementen bij De Lijn, is dat niet zo eenvoudig. Spaargeld grotendeels afkomstig van de erfenis van mijn ouders dus. Dat zou ik op 1 jaar tijd moeten afgeven aan de belastingen. Tin is ervan overtuigd dat er een fout gebeurd is. Bij mezelf begint langzaam iets te dagen: “Wat als men een vervangingsinkomen belast als een regulier inkomen? Maar dat eventjes twee jaar later doet?,” vraagt een lijzig stemmetje in mijn hoofd.
Er blijven dan ook twee mogelijkheden open. Ofwel is de berekening verkeerd. En dan vraag je je af wat er de vorige keer gebeurd is. Want dat was toen ook al een ontieglijk hoog bedrag. Zijn er toen ook al fouten gebeurd? En slaat de opmerking aan de telefoon “er klopte ook al iets niet de vorige keer” daar op? En maakt men dezelfde fout nog een keer?
Ofwel is het juist en dan zou het kunnen, gezien de lafhartige onbeschaamdheid van onze politici, dat men mogelijks een ‘gewaarborgd’ inkomen, dat is de officiële benaming van een vervangingsinkomen verkregen via een groepsverzekering bij een privé-maatschappij aangegaan voor een eventuele onverwachte noodsituatie, dat men dat als gewone inkomsten uit arbeid belast. Of een verzekering die men net aangegaan heeft omdat het geld dat men krijgt van de ziekenkas bijlange niet volstaat om je maandelijkse kosten te betalen, wegens zo klein mogelijk gehouden, die verzekering gaat men belasten alsof het gewone inkomsten zijn. Als dit klopt gruwel ik nu al bij de gedachte aan de komende ‘bemiddeling’. Met een zelfvoldaan, hautain lachje: “Ach, wist u dat niet, mijnheer Hoskens? Heeft men u dat niet gezegd? U begrijpt toch dat een vervangingsinkomen ook een inkomen is? Het woord zegt het toch zelf!?”
En dit alles nadat ik al meer dan dertig jaar braaf al mijn belastingen betaal. Op het einde zelfs meer dan 30,000 euro per jaar. Inclusief een pensioenbijdrage waarvan ik nooit een frank terug zal zien. Nog niet gesproken van mijn werkgevers die al die tijd ook al 25% van mijn loon gestort hebben als sociale bijdrage. In die zin hebben ze misschien nog een punt die overheidsdiensten want hoeveel geld hebben die al niet verloren door het vreselijke geklungel van Gasthuisberg? En als ze het geld niet meer krijgen van de werkgever gaan ze het toch gewoon halen bij de werknemer? Ach ja, juste is juste. Voor sommige mensen – en er zijn er zo velen, het type mensen dat enig inlevingsvermogen mist en graag met regeltjes schermt zoals “ge had maar niet zo hard moeten rijden!” zelfs als ge amper boven de 50km/uur uitkwam – zal dit zever lijken, want ze zullen botweg zeggen: “‘Inkomsten’ zijn ‘inkomsten’.” De nuance tussen normaal en noodtoestand zal hen volledig ontgaan. Tot dat het henzelf overkomt. Zoals altijd.
Maar het gaat nog verder beste lezers. Men belast hier geen bruto inkomen zoals bij reguliere arbeid maar mijn zogenaamd ‘gewaarborgd inkomen’. Gecombineerd met de ziekenkas volstaat het zelfs niet om mijn vroegere inkomen te compenseren. Dus zelfs dat lukt al niet. En op dat gewaarborgd inkomen wordt zelfs de inflatie niet in rekening gebracht. Dus het verlies aan koopkracht van de afgelopen jaren moeten we er ook al bijnemen. En dáárop wordt nu nog eens een extra belasting van 40% geheven.
Bovendien gaan we het op zo’n manier doen dat de meeste van die sukkelaars al dood zijn nog voor dat ze het doorhebben. Een jaar of twee nadat ze, tussen al de behandelingen door, het geld ontvangen hebben. Want in tegenstelling tot uw loon, beste lezers, gaan we dat belasten om te lachen in twee keer doen. En om heel hard te lachen, de eerste keer maar een klein beetje. Zodat ze echt denken dat ze recht hebben op dat geld. Natuurlijk, want dat is hun GEWAARBORGD inkomen. Zo heet dat toch? En dan de tweede keer, bam, al de rest – die 40% – op het moment van de personenbelasting. Twee jaar later. Gieren geblazen met die goedgelovige nitwits.
Heel concreet komt dit alles voor ons neer op Vadertje Staat die nu al, bovenop alle miserie, bovenop al het onrecht dat mij nu al aangedaan is door de arrogantie en onkunde van Hartenkoningin en Gasthuisberg, nog voor mijn dood, nu al, de helft van ons spaargeld nog eens afpakt. Waar gaat dat eindigen? Als ik snel even reken kan ik nog twee jaar leven onder dit regime. Want het zal pas stoppen bij mijn dood. Systemisch kloten van vereenzaamde en zwaar zieke mensen, anders kun je het niet noemen. Maar we zullen zien wat ze op de bemiddeling zeggen. Misschien heb ik ondertussen een veel te negatieve visie op onze maatschappij ontwikkeld? Na al de shit die ik al heb moeten doorstaan? Of is dat nog niet genoeg? En moet ik gewoon stoppen met zagen beste medeburger? Gewoon dood gaan? Zodat jullie kunnen blijven doen alsof dat het hier al bij al nog wel meevalt?
“Dat het geld niet aan de bomen groeit,” zegt die Jan Jambon daar plots midden in zijn Septemberverklaring in het Vlaams Parlement. Zoals steeds met ronkende stem, onverholen spraakgebrek en een opgestoken vingertje. Dit terwijl hij anticiperend op de nakende verkiezingen Sinterklaas staat te spelen voor zijn kiespubliek, de rijken en de begoede middenklasse. Want verder geraakt hij niet, dan Sinterklaas spelen voor die mensen en domme dingen zeggen. “Ah neen,” denk ik bij mezelf, “natuurlijk groeit het geld niet aan de bomen. Het geld zit bij die brave burgers zelf, nietwaar Sterke Jan?” Want die werken toch voor geld? En dan hebben ze ook nog wat spaargeld ergens staan. Om ooit een verbouwingske mee te doen. Misschien een waterpomp te installeren voor dat zo zwaar belast milieu. Of het plat dak vanachter een keer te laten isoleren en vernieuwen. En al één studerende dochter financieel te steunen. Volgend jaar zelfs twee! En voor eventuele noodgevallen. Zoals een begrafenis. Je weet maar nooit. Je kunt altijd een waanzinnig arrogante en incompetente professor van de KULeuven tegen komen. Zo eentje dat zichzelf geniaal vindt maar d’r niets van bakt. Die in dit land ondanks hun geroemde ‘expertise’ zelfs aan Gasthuisberg als echte amateurs te werk gaan en ongestraft mensenlevens mogen kapot maken.
Ge moet het geld dus gewoon pakken waar het is. Arbeidsinkomen. Gewaarborgd inkomen. Werkloosheidsvergoeding. Ziekenkas. Erfenis. Spaargeld. Niet aan de bomen dus, maar uit de zakken van die brave Vlamingen moet ge het geld halen, hein Jambon. En laat ons vooral de winsten op kapitaal en kapitaal zelf ongemoeid laten. Niet alleen dat van de burgers maar zelfs dat van het grootkapitaal, de banken en de grote ondernemingen. Die hebben het zo al moeilijk genoeg. En niet te vergeten die arme vastgoedbezitters. Zij die meer dan drie huizen en een appartement aan zee hebben. “Daarbij waar zou dat ondankbaar gepeupel al dat geld anders voor gebruiken? Wij kunnen d’r tenminste iets nuttigs mee doen.” Zoiets moet toch jullie gedachtengang zijn, niet Jambonneke?
Allez joeng, geeft dan nog wat geld weg aan electrische wagens die een gewone mens ook mét die subsidie niet kan betalen. Want voor jullie, het NVA, is het klimaat héééél belangrijk, dat weten we. Of pak nog wat geld voor dat kieken-zonder-kop Weyts en zijn desastreus Onderwijsbeleid. En geef eindelijk eens wat extra geld aan kinderopvang want tja 9 kinderen per kinderbegeleidster is toch wat veel. Na 20 jaar tegenpruttelen en doen alsof er niets aan de hand is mag dat wel, niet nonneke Crevits? Of zijn het vooral de dodelijke ‘accidentjes’ met kleine kinderen die de druppel geweest zijn? Maar ge moet vooral niets structureels oplossen hoor. Laat die zwaar zieke mensen daar maar zelfmoord plegen omdat hun zorgbudget ontoereikend is. Laat die rechters hier maar jaren over één rechtszaak doen. Waarom al die haast ook zeg? En laat die gevangenissen nog maar wat verder rotten. Steek ondertussen nog wat van dat belastinggeld in jullie eigen zak. Via riante uittredingsvergoedingen als ge eindelijk het parlement verlaat. Zelfs als ge er nooit geweest zijt. Vraag maar aan Bartje. Via reusachtige financiële waarborgen aan multinationals zoals Ineos die naar Antwerpen afzakken omdat ze het in Rotterdam niet meer mogen doen. En die wel ooit een cadeautje zullen teruggeven. Als ze het al niet gedaan hebben, zoals 3M dat al jaren PFOS en PFAS staat te lozen. En via nog wat extraatjes op jullie al ruime, niet-welverdiende pensioenen zoals Bracke en co al voorgedaan hebben. Geld genoeg in dit land. Maar het groeit NIET aan de bomen hoor, Mijnheer Jambon! Wij, Vlamingen, hebben het goed begrepen!
Oeps, meng ik nu soms federale en gewestelijke bevoegdheden? Onderwijs en Pensioenen bijvoorbeeld? Mea culpa. Het is nochtans allemaal zo duidelijk en totaal niet verwarrend, die staatsstructuur van ons. En wat dan nog trouwens? Alsof dat die politici van het federale niveau beter of slechter zouden zijn. Bewuste verarming van de bevolking op de kap van diezelfde bevolking dat lijkt het politieke bedrijf in dit land geworden te zijn. Desnoods ten koste van ernstig zieke mensen. Of kakt nog wat op de migranten. En ter ere van wat? 6 parlementen, een Eerste Minister en 4 minister-presidenten met 60 regeringsleden en bijna 800 volksvertegenwoordigers? En dan rekenen we die gepensioneerden nog niet mee die daar in het Europees parlement nog wat geld mogen harken. En die extreemrechtrse of extreemlinkse oetlullen die in ruil voor geld zelfs dictators als Putin steunen? In wat voor een apenland leven wij hier eigenlijk zeg?
En neen, onnozel NVA’erkes, ‘België barst!’ is niet de oplossing. De Kracht van Verandering? De Kracht van Totale Klucht ja! Met die boer van een Jan Jambon, die dwaze Weyts, de zatte Homans, de pedante Diependaele, de hysterische Demir, en Calimero-Dewever die zich verstopt op ‘t Schoon Verdiep van Antwerpen, krijgt Vlaanderen gewoon de leiders die dat het verdient. F.C. De Kampioenen is er niets tegen. En wij maar betalen voor dat circus, de brave Vlamingen dat we zijn. Maak daarom nog eens een Vlaamse canon. En sponsor daarop nog eens een onnozele TV-serie. Dat is allemaal ook heel hard nodig. Opdat we zouden weten wie we zijn en waar dat we vandaan komen. Want wij weten dat niet volgens jullie. Wij zijn daarvoor gewoon te dom. En geef Antwerpen nog een culinair smaakcentrum. Ze kunnen dat daar gebruiken, smaakcentra. Om die vieze smaak van al dat gecollaboreer weg te werken. En bouw wat studentenkoten ipv sociale woningen. Want dat laatste is toch te moeilijk voor jullie. Daarvoor moet je een beetje sociaal zijn, nietwaar minister Diependaele? En dan hebben die rijke en sjoemelende projectontwikkelaars van jullie nog iets te doen. Die moeten ook nog wat geld zien te verdienen. Jullie zijn echt goed bezig. Gefeliciteerd hoor voor zoveel politieke moed. Echt chapeau.
Slachtoffer van een medische fout (of twee, drie, ...) 